Abdullah b. Ömer'in nakline göre Resulullah Sallallahu Aleyhi ve Sellem Ahdini bozan herkes…

Abdullah b. Ömer'in nakline göre Resulullah Sallallahu Aleyhi ve Sellem Ahdini bozan herkes için kıyamet gününde kendisinin tanınacağı bir sancak vardır" buyurmuştur.

Fethu'l-Bârî Açıklaması

"Bir kimse bir başkasının cariyesini gasb etse ve onun elinde iken öldüğünü iddia etse ... " Bu başlıkta yer alan "" hüküm verildi anlamınadır. "ÖImüş cariyenin kıymetini ödemesine hükümverilse, sonra cariyenin sahibi onu bulsa ... " yani sahibi cariyenin ölmediğini haber alsa bu cariye, elinden gasb edilerek alınan sahibine aittir. Sahibi onun kıymetini gasıba öder. "Bu kıymet bir fiyat (semen) değildir." Çünkü aralarında alışveriş akdi cereyan etmemiştir. O bu kıymeti eariyenin elde mevcut olmadığına binaen almıştır. Böyle bir durum ortadan kalktığına göre asla dönmek gerekir. "Ancak böyle bir hüküm, bir kişinin satmak istemediği cariyesini arzu eden kimseye hile kapısı açar." Buradaki "i" "gerekçe gösterdi" demektir.

Cari ye dışında yiyecek maddeleri ve başka şeyleri gasb edip, sonra bozulduğunu iddia etme durumunda da hüküm böyledir. Aynı şekilde eti yenen bir hayvanı gasb edip, sonra kesen kimse hakkında da aynı hükümler geçerlidir. "Ahdini bozan her kişi için kıyamet gününde kendisinin tanznacağı bir sancak vardır." Bu hadisin geniş bir açıklaması Cihad bölümünde geçmişti. Hadisin bu konuda hangi yönden delil olduğu açıktır. Çünkü gasıbın cariyenin öldüğünü iddia etmesi, Müslüman din kardeşi hakkında hıyanet ve ahde vefasızlıktır. İbn BattaI şöyle demiştir: İmam Ebu Hanıfe bu konuda çoğunluğa muhalif kalmıştır.

Onun düşünce tarzı şöyledir: Bir şeyin hem kendisi ve hem de bedeli aynı anda aynı kişinin mülkiyetinde birlikte bulunamaz. Çoğunluğun bakış açısı ise şöyledir: Bir Müslümanın malı gönül rızası olmadıkça helal değildir. Kıymetin vacip olması, gasıbın cariyenin öldüğü iddiasında doğru söylediğine binaendir. Cariyenin ölmediği ortaya çıktığına göre o gasbedilen mal, sahibinin mülkiyetinde kalır. Zira gasıbla cariye sahibi arasında sahih ve geçerli bir akit yapılmamıştır. Dolayısıyla cariyenin sahibine geri iade edilmesi gerekir. 10. HAKİMİN VERDİĞİ HÜKMÜN DEĞERİ