Kur’an’ı tegannî ile okumayan kimse bizden değildir.

Ebû Lübâbe Beşîr b. Abdü’l-Münzir’den (ra) rivayet edildiğine göre Hz. Peygamber şöyle demiştir: Kur’an’ı güzel sesle ve ahenkle okumayan bizden değildir. (D1471 Ebû Dâvûd, Vitir, 20) dir. ” denilmiştir. (İbnü’l-Esîr, en-Nihâye, III, 391) Kaynaklarda bir bilgi bulunmamasına karşın burada Kur’an inmeye devam ederken ona inanan müminlerin Tevrat ve İncil gibi kitaplardan uzak durarak bütünüyle Kur’an’a yönelmelerini temin etmek için bu sözün söylenmiş olabileceği tahmini yapılabilir. Hadise “Güzel ve ahenkli” okunması anlamı verilirse, o zaman da o günkü Yahudilerin okuyuş tarzından farklı olarak Müslümanların kendine has sade ve içli okumalarının telkin edildiği söylenebilir. Hadisin sonunda yer alan “bizden değildir”, ifadesi, böyle bir arka planın olabileceğini düşündürüyor. Aksi takdirde bu dışlama ifadesi çok ağır bir ifade olarak gözüküyor. Kur’an’ı güzel sesle okumayan niçin Müslümanlardan olmasın? sorusu cevapsız kalıyor.